تخریب اراضی ملی

تخریب اراضی ملی و بهره‌برداری غیرمجاز از آن یکی دیگر از جرائم علیه اراضی ملی می باشد. جنگلها و مراتع کشور مهمترین عرصه تأمین کننده نیازهای اراضی به شمار رفته و نقش سازنده‌ی آن در زیربنای اقتصادی ، ملی و مسائل زیست محیطی از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. بنابراین از بین بردن آنها به هر طریق صدمه ای جبران ناپذیر به پیکره اقتصادی کشور وارد می آورد. به همین جهت قانونگذار برای تخریب یا ایجاد حریق در جنگلها و مراتع مجازات هایی را مقرر نموده است.

جرم تخریب اراضی ملی و ایجاد حریق

جرم تخریب و ایجاد حریق از جمله جرائم ویژه و خاص می باشد که عنصر قانونی آنها از قوانین مجازات عمومی به قانون خاص منتقل شده است. طبق ماده 42 قانون حفاظت و بهره برداری از جنگلها و مراتع، بریدن، روشن کردن، سوزانیدن نهال و درخت و تهیه چوب و هیزم و ذغال از منابع ملی و توده های جنگلی بدون اخذ پروانه از وزارت منابع طبیعی ممنوع است. همچنین در ماده 43قانون فوق الذکر، بریدن و ریشه کن کردن بوته ها و خارها و درختچه های بیابانی و کویری و کوهستانی در مناطق کویری و بیابانی ممنوع و جرم است. البته انجام اعمال مذکور در صورتیکه به منظور زراعت، درختکاری و ایجاد بادشکن یا مرتع اعم از مشجر و غیر مشجر و همچنین حوائج دیگر اهالی باشد با اجازه سازمان جنگلبانی و طبق شرایطی که از طرف این سازمان تعیین می شود مجاز است. این مواردی که گفته شد در تبصره ماده 43 قید گردیده و میتوان آنهارا عوامل موجهه جرم دانست.

تخریب اراضی ملی

تخریب اراضی ملی

البته ماده 43 اعمال مذکور در بیابانها و مناطق کویری را جرم دانسته و چنانچه شخص یا اشخاصی در مناطق غیر بیابان و کویری دست به اعمال مذکور بزند، نمیتوان آنها را تحت تعقیب کیفری قرارداد؛ مگر اینکه به استناد ماده 690 قانون مجازات اسلامی، هرگونه عملیاتی که موجب تخریب محیط زیست و منابع طبیعی گردد جرم محسوب می گردد.

بیشتر بخوانید :  تقویم حق زارعانه

مجازات ایجاد حریق در جنگلها و مراتع

ایجاد حریق به دو نوع عمدی و غیرعمدی پیش بینی شده و برای هریک مجازاتی مستقل در نظر گرفته شده است. طبق ماده 47 قانون حفاظت و بهره برداری، هرکس در جنگل عمداً آتش سوزی ایجاد نماید به حبس از 3ماه تا10سال محکوم می شود.

آتش سوزی غیرعمدی در جنگل، موضوع ماده 45 قانون حفاظت و بهره برداری است: آتش زدن نباتات در مزارع و باغات داخل یا مجاور جنگل بدون اجازه و نظارت مأمورین جنگلبانی ممنوع است، چنانچه در نتیجه بی مبالاتی حریق در جنگلها ایجاد شود مرتکب به حبس تأدیبی از 2ماه تا یکسال محکوم خواهد بود.

در ماده 47 قید گردیده چنانچه مرتکب مأمور جنگلبانی می باشد، به حداکثر مجازات محکوم خواهد شد.

در ماده 675 قانون مجازات اسلامی نیز آمده است: هرکس عمداً … جنگل … متعلق به دیگری را آتش بزند، حبس از 10تا5سال محکوم می شود. که به نظر می رسد در مورد جنگلهای عمومی، مقررات قانون حفاظت و بهره برداری حاکم است.

در خصوص آتش سوزی غیرعمدی ذکر این نکته لازم و ضروری می باشد که منظور قانونگذار آن است که مرتکب در مزرعه یا باغ خود که داخل یا مجاورت جنگل است آتش افروخته و بر اثر بی مبالاتی او که از اقسام تقصیر جزائی می باشد، آتش به جنگل سرایت می نماید، که این موضوع در ماده 521 قانون مجازات اسلامی نیز پیش بینی گردیده است. طبق این ماده چنانچه شخصی در ملک خود یا مکانهای مجاز آتش روشن کند و یقین داشته باشد آتش به جایی سرایت نمی کند و اتفاقاً به جایی دیگر سرایت نماید و باعث خسارت یا صدمه گردد، ضمان ثابت نیست و در غیراینصورت ضامن است.

مجازات تخریب اراضی ملی

طبق ماده 42 قانون حفاظت و بهره برداری جنگلها و مراتع، اشخاص مرتکب در مورد بریدن و ریشه کن کردن و سوزانیدن هر اصله نهال به پرداخت جریمه نقدی از 20تا50 میلیون ریال و در مورد بریدن و ریشه کن کردن درخت و تهیه چوب و هیزم و ذغال به حبس تأدیبی از 11روز تا6ماه و پرداخت جریمه تقدی از یکصد تا یکهزار ریال نسبت به هر اصله درخت یا هر متر مکعب هیزم یا ذغال محکوم می شود. در تمام موارد عین مال نیز ضبط و به ترتیب مقرر در ماده 28 این قانون عمل خواهد شد.

بیشتر بخوانید :  مطالبه حق زارعانه

در ماده 43 قانون مذکور نیز اشخاصی که مرتکب بریدن و ریشه کن کردن بوته ها، خارها، درختچه های بیابانی و… می گردند، به حبس تعزیری تا 10روز با پرداخت جزای نقدی تا 201ریال محکوم می شود . در صورت تکرار جرم مجازات تشدید شده و به هر دوی آنها محکوم می گردد.

به این مقاله چه امتیازی می دهید؟
(رای: امتیاز: )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست