اعطای اجازه استفاده از علامت تجاری

با توجه به آنکه حق مالکیت، به مالک حق هرگونه تصرف و انتفاع در موضوع حق را میدهد، مالک علامت تجاری نیز علاوه بر حق انحصاری استفاده از علامت تجاری خود، میتواند این حق را به وسیله ی قرارداد اجازه ی استفاده و بهره برداری به سایرین اعطا نماید. در ادامه به بررسی قرارداد اعطای اجازه استفاده از علامت تجاری و بهره برداری از آن می پردازیم.

قرارداد اجازه استفاده از علامت تجاری

 حق استفاده ی انحصاری از علامت تجاری صرفا توسط مالک آن امکان پذیر است. مگر آنکه مالک این حق، به طور اختیاری حق استفاده از علامت تجاری را به دیگری واگذار کند. یکی از شیوه های مرسوم و معمول این واگذاری از طریق قرارداد اعطای مجوز استفاده و بهره برداری ( License Contract) صورت می گیرد. این قرارداد می تواند در قالب عقد صلح، اجاره و عقد نامعین ذیل ماده ی 10 قانون مدنی صورت بگیرد.

اجازه استفاده از علامت تجاری
اجازه استفاده از علامت تجاری

در این رابطه می توان به ماده ی 141 آیین نامه ی اجرایی قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات اشاره کرد:

” مالک علامت می تواند اجازه بهره برداری از علامت ثبت شده خود را به هر شکل قانونی به دیگری اعطا کند….”

در قرارداد اعطای مجوز استفاده، اجازه ی استفاده از علامت تجاری در مقابل پرداخت مبلغی( Royalty fee) یا به صورت رایگان توسط متقاضی ثبت علامت تجاری یا مالک علامت ثبت شده به شخص دیگری اعطا میشود.

بیشتر بخوانید :  علامت تجاری و صنعتی (مارک)

طی این قرارداد، اجازه ی استفاده و بهره برداری از علامت و حق جلوگیری از نقض علامت از سوی دیگران برای مدت معین به اجازه گیرنده منتقل میشود. اما باید دانست که همانطور که در ماده ی 141 آیین نامه اجرایی قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات بیان شده است؛ مجوز گیرنده از تمامی حقوق مالکیت علامت تجاری برخوردار نیست و اجازه ی فروش و انتقال حق مالکیت علامت تجاری، انتقال مجوز، اعطای مجوز فرعی را دارا نیست، مگر در صورتی که در قرارداد به طور صریح اجازه ی این اعمال به او داده شده باشد. در صورتی که به انحصاری بودن یا نبودن مجوز بهره برداری در قرارداد اشاره نشده باشد، در این صورت قرارداد غیرانحصاری تلقی میشود و استفاده کننده از علامت تجاری حق واگذاری مجوز فرعی یا انتقال مجوز خود را دارا نیست.

انواع قرارداد مجوز استفاده از علامت تجاری

قرارداد مجوز استفاده از علامت تجاری میتواند به صورت کلی یا جزیی باشد. در صورتی قرارداد مجوز کلی باشد، مجوز گیرنده حق استفاده از علامت تجاری برای تمام محصولات و خدماتی که ارائه میدهد را دارا است. در صورتی که مجوز استفاده از علامت تجاری جزئی باشد، تنها حق استفاده از علامت تجاری برای ارائه ی محصولات و خدمات مشخص و محدودی برای مجوز گیرنده ایجاد میشود.

وظایف مالک علامت تجاری در قرارداد اعطای مجوز استفاده از علامت تجاری

مالکین علامت تجاری باید توجه داشته باشند که این افراد ملزم هستند که به طور مستقیم و غیرمستقیم بر کیفیت، کمیت و مرغوبیت خدمات و کالاهایی که با علامت تجاری آن ها توسط اجازه گیرنده به بازار عرضه میشود نظارت کامل داشته باشند. به این نکته در ماده ی 44 قانون ثبت اختراعات و علائم تجاری تاکید شده است که در ادامه به متن این ماده اشاره میکنیم:

” قرارداد اجازه ی بهره برداری از ثبت یا اظهارنامه ثبت علامت باید به طور موثر کنترل اجازه دهنده بر کیفیت و مرغوبیت کالا و ارائه خدمات توسط استفاده کننده را در برداشته باشد. در غیر این صورت یا در صورتی که کنترل به طور موثر انجام نگیرد، قرارداد اجازه بهره برداری فاقد اعتبار خواهد بود.”

بیشتر بخوانید :  اخذ دستور موقت در دعاوی علامت تجاری

همانطور که در متن ماده به روشنی بیان شده است، برای ضمانت اجرای عدم نظارت اعطا کننده ی مجوز بهره برداری از علامت تجاری بر محصولات و خدمات ارائه شده توسط استفاده کننده از علامت تجاری، بی اعتباری قرارداد مجوز بهره برداری در نظر گرفته شده است که مسئولیت مجوز دهنده را در صورت بی کیفیتی و عدم مرغوبیت کالاها و خدمات ارائه شده در پی دارد.

ثبت قرارداد مجوز استفاده از علامت تجاری

در ماده ی 19 آیین نامه اصلاحی اجرای قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات بیان شده است:

” در مواردی که صاحب علامت یا قائم مقام قانونی او استفاده آن را به دیگری اجازه دهد این اجازه در صورتی معتبر خواهد بود که اجازه نامه مربوط به آن در ایران به ثبت رسیده باشد. در مواردی که اجازه استفاده از علامت تجارتی به امضای صاحب علامت و استفاده کننده باشد، ثبت اجازه نامه ی مزبور با تقاضای کتبی صاحب علامت یا نماینده ی مجاز او و یا استفاده کننده صورت خواهد گرفت.”

در همین راستا در ماده ی 143 آیین نامه اجرایی قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات مدارکی که برای ثبت مجوز بهره برداری از علامت تجاری لازم است به مرجع ثبت ارائه شود، ذکر شده است:

  • اسم و نشانی و تابعیت اجازه گیرنده و نماینده قانونی وی در صورت وجود؛
  • بیان کالاها یا خدماتی که اجازه بهره‌برداری نسبت به آن‌ها اعطاء شده است، درصورتی که اجازه فقط نسبت به بخشی از کالاها یا خدمات باشد.

مدارک ذیل باید به درخواست ثبت مجوز بهره‌برداری منضم گردد:

  1. مدرک قانونی مبنی بر اعطاء اجازه بهره‌برداری که به امضاء ‌اجازه دهنده و اجازه گیرنده رسیده است؛
  2. اصل اخرین گواهی‌نامه معتبر علامت؛
  3. مدارک نمایندگی قانونی، در صورت وجود؛
  4. رسید مربوط به پرداخت هزینه‌ها.

همچنین طبق ماده ی 142 همین آیین نامه مرجع ثبت ملزم است تا از نظارت مجوز دهنده از مرغوبیت و کیفیت محصولات و خدمات ارائه شده توسط استفاده کننده از علامت تجاری اطمینان حاصل نماید، در غیر این صورت مجوز بهره برداری قابل ثبت نخواهد بود. با رعایت شرایطی که در بالا ذکر شد؛ مرجع ثبت پس از ثبت مجوز و انتشار آگهی، گواهی ثبت مجوز را برای مجوز گیرنده صادر میکند.

بیشتر بخوانید :  ثبت علامت تجاری و مراحل ثبت

به این مقاله چه امتیازی می دهید؟
(رای: امتیاز: )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست