ابطال رای داور به جهت عدم صلاحیت داور

ابطال رای داور به جهت عدم صلاحیت داور از جمله مواردی است که در دادخواست های ابطال رای داور مشاهده می گردد. صلاحیت اقتداری است که طرف ها بر اساس توافق خودشان به داور یا داوران داده اند تا برای حل و فصل اختلاف آنها تصمیم بگیرد. با ارجاع اختلاف به داور ، حتی با داشتن قرارداد داوری ، داور باید صلاحیت خودش را احراز و آن را جداگانه یا ضمن رای در ماهیت اعلام کند. علاوه بر احراز توافق طرف ها برای ارجاع اختلاف به داوری ، لازم است که داور صلاحیت شخصی هم داشته باشد.

صلاحیت داور از لحاظ موضوعی

برای اینکه اختلافی به داوری ارجاع گردد باید قرارداد داوری وجود داشته باشد و قرارداد داوری توسط اشخاص اصیل امضا گردد. در برخی مواقع قرارداد توسط اصیل امضا گردیده و اصیل اعلام اراده نموده اما رای را شخصی صادر کرده که حق صدور رای نداشته است. در اینگونه مواقع اصحاب دعوا می توانند عمل داور را تنفیذ نمایند. با ارجاع دعوا به داوری حتی با داشتن قرارداد داوری ، داور باید صلاحیت خودش را احراز و آن را جداگانه یا ضمن رای در ماهیت اعلام کند.

ابطال رای داور به جهت عدم صلاحیت داور
ابطال رای داور به جهت عدم صلاحیت داور

هیچ یک از طرفین اختلاف نمی توانند یک جانبه اختلاف یا اختلافات موجود یا احتمالی را به داوری ارجاع کند مگر اینکه طرف های دیگر قبل از بروز اختلاف یا بعد از بروز اختلاف به ارجاع اختلاف به داور یا داوران رضایت داده باشند. این توافق طرفین صلاحیت موضوعی داور را تشکیل می دهد. یعنی داور به چه چیزی و بین چه کسی مشغول به رسیدگی می شود.

بیشتر بخوانید :  هیات داوری

در ماده 489 قانون آئین دادرسی مدنی ، یکی از جهات ابطال رای داور صدور رای خارج از صلاحیت داور است. داور مکلف است در صورت نداشتن صلاحیت از صدور رای در رسیدگی امتناع نماید و این امتناع در قالب صدور قرار عدم صلاحیت صورت می گیرد.

اصل بر این است که شخص طرف قرارداد داوری حق مراجعه به داوری و درخواست رسیدگی را دارد. اما در برخی موارد اتفاق می افتد که یک یا چند نفر قرارداد داوری را چون وقوع قرارداد منوط به نوشتن سندی به نام قرارداد نیست و آنچه تشکیل دهنده قرارداد است قصد طرف هاست و تراضی ایشان. اما در صورتی که دادگاه وقوع رابطه قراردادی بین طرف های قرارداد داوری را احراز نکند با اعتراض معترض ، تمام رای یا آن بخشی که مربوط به شخصی است که رابطه قراردادی برای ارجاع اختلاف اش با خواهان به داوری ندارد ابطال خواهد کرد.

همچنین طرفهای اختلاف ، داور را انتخاب می کنند که به موضوعی خاص رسیدگی کند. خواهان ها باید برای رسیدگی به قسمت خارج از صلاحیت داور به دادگاه صالح مراجعه کند.

صلاحیت داور از لحاظ شخصی

مقصود از صلاحیت شخصی ، این است که داور شرایط منظور نظر طرف ها را داشته باشد و انتخاب داور با توافق مستقیم یا غیر مستقیم اصحاب دعوا باشد چون رابطه داور و اصحاب دعوا هم رابطه ای است قراردادی.

بنابراین داور باید ممنوع از داوری نباشد. محرومیت داور از داوری کردن جنبه مطلق و نسبی دارد. برخی از اشخاص به صورت مطلق از داوری کردن محروم هستند مانند قضات و برخی به صورت نسبی از داوری کردن محروم هستند مانند کسانی که در ماده 469 قانون آئین دادرسی مدنی نام برده شده است.

صلاحیت داور از نظر زمانی

در برخی اوقات توافق طرف ها محدودیت زمانی دارد که داور در آن ظرف زمان می تواند رسیدگی کند یا برعکس ظرف آن زمان نمی تواند به موضوع رسیدگی کند. در هر مورد داور باید به این محدودیت زمانی هم توجه کند. اگر طرح دعوا محدودیت زمانی داشته باشد ممکن است قصد طرف ها این باشد که سبب دعوا باید قبل از آن به وجود آمده است طرح دعوا هم باید حداکثر در موعد مشخص انجام شود و نه بعد آن.

بیشتر بخوانید :  تفاوت ابطال و بطلان رای داوری

در قوانین و مقررات داوری در صورتی که طرفین برای داوری مدتی تعیین نکرده باشند داور موظف است قبل از انقضای مدت به موضوع رسیدگی کند و حکم خودش را صادر و آن را تسلیم کند.

به این مقاله چه امتیازی می دهید؟
(رای: امتیاز: )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست