اخذ دستور موقت در دعاوی علامت تجاری

دستور موقت اقدامی است که نقش بسیار سازنده ای را قبل از طرح دعوا یا در جریان طرح دعوا بر عهده می گیرد. دستور موقت یا دادرسی فوری ، همان طور که از نام آن بر می آید ، اقدامی است فوری که پیش از طرح دعوا یا در جریان طرح دعوا و یا پس از طرح دعوا از آن استفاده می شود . و در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که امر مورد رسیدگی با فوریت رو به رو باشد و معمولا در دعاوی کاربرد فراوانی دارد . بسیاری از افراد ذینفع و وکلای آن ها تمایل به استفاده از این نهاد قانونی را دارند . اخذ دستور موقت در دعاوی علامت تجاری نیز بدون کاربرد نمی باشد .بلکه از این نهاد در مواردی که علامت تجاری با مصادیق نقض کننده رو به رو شود مالک علامت تجاری یکی از اقداماتی که بدان توسل می جوید استفاده از دستور موقت می باشد.

  • در چنین مواقعی قانون گذار به خواهان یا شاکی خصوصی این حق را اعطا نموده است که (در دعاوی اعم از حقوقی یا کیفری)از دادگاهی که به پرونده رسیدگی می نماید درخواست صدور دستور موقت نماید. تا بدین وسیله بتواند کالاهای مشابه یا یکسان و در کل محصولات دارای علامت نقض کننده را توقیف نماید و از فروش آن ها جلوگیری نماید.

اخذ دستور موقت در دعاوی علامت تجاری

تصور کنید فردی قصد دارد کالای مشابهی را که دارای علامت ثبت شده است وارد بازار نماید . مالک علامت بیم دارد که تا مراحل شکایت سپری شود کالا وارد بازار شود و باعث اشتباه مصرف کنندگان آن علامت (برند) گردد. و بدین سان متقاضیان خود را از دست بدهند.فلذا به دستور موقت روی می آورند تا با توقیف کالاهای مزبور از فروش آن ها جلوگیری شود.

ترس و واهمه مالک اصلا غیرمنطقی نمی باشد از این رو قانون گذار ، مراجع قضایی را مکلف نموده است که با تقاضای مزبور موافقت نماید. اما از طرفی دیگر مراجع قضایی مجاز به اخذ تضمین کافی از متقاضی دستور موقت می باشند. تا چنانچه اگر در نهایت با تقاضای متقاضی ، خسارتی به افراد دیگر که برای آن ها دستور موقت صادر شده است وارد شود، از محل آن تضمین بتوان جبران خسارت نمود.

  • ذکر این نکته نیز لازم است که تنها افرادی مجاز به استفاده از دستور موقت می باشند که از علامت تجاری ثبت شده استفاده می نمایند. و چنانچه فرد یا افرادی باشند که از علامت تجاری ثبت نشده استفاده می نمایند اجازه استفاده از دستور موقت را ندارند.

مراجع درخواست و اجرای دستور موقت

درخواست صدور دستور موقت را می توان در هر مرحله از دادرسی از مراجع قضایی اعم از دادسرا یا دادگاه تقاضا نمود و مراجع مزبور نیز مکلف به قبول تقاضا می باشند .

اجرای دستور موقت در صورتی که محصولاتی که برای آن ها درخواست مزبور داده شده است در گمرک باشد توسط مامورین گمرک اجرا می شود و در غیر اینصورت توسط ضابطین به عمل می آید.

  • البته لازم به ذکر است که دادسرا نیز مجاز است راسا دستور موقت کالاهای دارای علامت تقلبی را صادر نماید و در این بین فرقی ندارد که کالاهای مزبور وارد چرخه اقتصادی شده باشند یا نشده باشند.

مهلت استفاده از دستور موقت

متقاضی دستور موقت موظف است ظرف مهلتی ۲۰ روزه در دادگاه صالح (دادگاه عمومی تهران )طرح دعوا نماید چرا که چنانچه مهلت مزبور سپری شود و اقدامی انجام ندهد توقیفی که با دستور موقت حاصل شده است باطل و بلااثر تلقی می شود و متقاضی دستور موقت موظف می گردد که خسارات مربوطه به طرف مقابل را پرداخت نماید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست