تعریف سفته

مطابق با ماده 307 قانون تجارت: «سفته سندی است که به موجب آن امضاء کننده تعهد می کند مبلغی در موعد معین یا عندالمطالبه در وجه حامل یا شخص معینی و یا به حواله کرد آن شخص کارسازی کند.»

تعریف دیگری از سفته در بند 16 آئین نامه آمده است «فته طلب سندی است که به موجب آن امضاء کننده تعهد می نماید مبلغی عندالمطالبه یا در موعد معین در وجه حامل یا شخص معین و یا به حواله کرد آن شخص کارسازی نماید. فته طلب علاوه بر امضاء یا مهر باید دارای تاریخ و متضمن مراتب ذیل باشد: مبلغی که باید تأدیه شود یا تمام حروف گیرنده وجه و تاریخ پرداخت»

روش های وصول وجه سفته

برای وصول وجه سفته از دو طریق می توان اقدام کرد:

1- از طریق اجرای اسناد رسمی: با توجه به اینکه سفته از اسناد لازم الاجرا است دارنده سفته برای اینکه بتواند علیه صادر کننده پشت نویس و ضامن به اجرای اسناد رسمی که در اداره ثبت واقع است رجوع نماید باید به وظایف قانونی خود عمل نماید تا بتوانند تقاضای توقیف اموال بلامعارض اشخاص فوق و وصول طلب خود را کند.

2- از طریق مراجع قضائی: دارنده سفته مکلف است به موجب نوشته ای که واخواست یا اعتراض عدم تأدیه نامیده می شود ظرف مدت 10 روز از تاریخ وعده اعتراض خود را به عمل آورد و می تواند با تقدیم دادخواست حقوقی علیه یم یا تمام مسئولین این سند تجاری اقامه دعوی نماید و در صورتی که رأی دادگاه منجر به محکومیت قطعی صادر کننده شد اگر اموالی از محکوم علیه تحصیل نشده باشد می تواند به استناد قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی تقاضای بازداشت محکوم علیه را نماید. و لازم به ذکر است که رد سه مرحله می توان وجه سفته را از طریق مراجع قضائی مطالبه کرد: دادگاه محل اقامت خوانده (متعهد پرداخت وجه سفته)، دادگاه محل وقوع عقدی که به موجب آن سفته صادر شده، دادگاه محل انجام تعهدی که به موجب قرارداد متعهد پرداخت سفته باید آن تعهد را در آن محل انجام دهد.

فهرست