دعاوی پرداخت حق سنوات

ممکن است در محیط کار بنا به دلایلی اختلافاتی بین کارگران و کارفرمایان به وجود بیاید که منجر به اخراج کارگران شود.
در صورتی که این اختلافات منجر به اخراج کارگر شود کارفرما مکلف است مبلغی معادل یک ماه آخرین حقوق دریافتی کارگران که سنوات نام دارد را در صورت خاتمه قرارداد کار به هر یک از طرق مندرج در ماده ۲۱ قانون کار به کارگران پرداخت نماید.
حق سنوات یا مزایا ی پایان کار به هنگام فسخ یا خاتمه قرارداد کار باید به نسبت کارکرد کارگر به وی پرداخت شود.
کارفرمایان موظفند به کارگران با قرارداد موقت به نسبت مدت کارکرد مزایای قانونی پایان کار به مأخذ هر سال یک ماه آخرین مزد دریافت کند در صورتی که کارفرما حق سنوات را به کارگر پرداخت ننماید و طرفین با مصالحه و سازش هم به نتیجه ای نرسند کارگر می تواند توسط پرداخت حق سنوات یا خود نزد مرجع صالح اقامه ی دعوا نماید. که قانون کار مرجع صالح برای رسیدگی به اختلافات کارگر و کارفرما را هیئت های حل اختلاف پیش بینی نموده است و دعوای اخراج کارگران نزد مرجعی که کارگاه در آن واقع است مطرح می شود.
و اگر محل کار کارگر معلوم نباشد محل دریافت مزد و اگر محل دریافت مزد معلوم نباشد و جایی که در آن جا قرارداد بسته باشد باید مطرح شود.
مدارک لازم مورد نیاز برای طرح دعوای اخراج کارگران:
۱- مدارک شناسایی
۲- کپی و اصل قرارداد کار
۳- وکالت نامه وکیل در صورت داشتن وکیل

 


 

موسسه حقوقی بین المللی داپویان حامی در دعاوی پرداخت حق سنوات با بهره گیری از وکیل پایه یک دادگستری که متخصص در دعاوی اداره کار هستند آمادگی ارائه خدمات حقوقی تخصصی خویش که در بخش دعاوی اداره کار به طور مفصل شرح داده شده است می باشد جهت بهره مندی از این خدمات می توانید با موسسه تماس حاصل فرمائید.