دعاوی حقوقی مرتبط با حق مالکیت طرح صنعتی

دعوای ابطال طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای ابطال تصمیمات کمیسیون ماده ۱۷۰ آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات مصوب ۱۳۸۶ در رابطه با رد اظهارنامه ثبت طرح صنعتی

 

دعوای اعتراض به تقاضای ثبت طرح صنعتی

 

دعوای اعتراض به ثبت طرح صنعتی از طریق مراجع بین المللی

 

دعوای صدور حکم بر منع استفاده از علامت تجاری مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای صدور حکم بر منع استفاده غیر مستقیم از طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای صدور حکم بر منع ساخت و تولید و تولید مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوی صدور حکم بر منع استفاده از امتیازات قانونی طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای صدور حکم بر منع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای صدور حکم منع واردات مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای اخذ دستور موقت مبنی بر منع استفاده از تولید

دعوای ابطال طرح صنعتی ثبت شده

 

دعوای ابطال طرح صنعتی ثبت شده در مواردی مطرح میشود که خواهان ادعا نماید طرح صنعتی ثبت شده فاقد شرایط مذکوردر قانون میباشد مثلا طرح،جنبه کارکردی وفنی داشته باشد ویا اینکه مقایر با نظم عمومی و اخلاق حسنه و موازین شرعی باشد.

 

در ماده ۲۹ قانون مصوب ۱۳۸۶ موارد ابطال ثبت طرح صنعتی ذکر گردیده است. لذا هر ذینفع میتواند از دادگاه صالح تقاضای ابطال طرح صنعتی را نماید. دادگاه های صالح به رسیدگی به دعاوی ابطال طرح صنعتی ثبت شده شعب یا شعباتی از دادگاه های عمومی تهران می باشد و خواهان باید تقدیمی ثابت نماید که طرح ثبت شده یکی از شرایط مندرج در قانون را نداشته و یا کسی که طرح صنعتی ثبت شده پدید آورند واقعی آن طرح نمی باشد دادخواست دعوای ابطال صنعتی ثبت شده بایستی دارای ضمائم زیر باشد:

۱-  اصل یا رونوشت مصدق کلیه اسنادو مدارک ثبت ادعای ابطال

۲-  رسیدگی مربوط به پرداخت هزینه دادخواست ابطال به دادگاه

۳-  وکالتنامه در صورتی که دادخواست توسط وکیل داده شود.

 

پس از بررسی دادگاه در صورتی که با ادعای خواهان ثابت گردد رای بر ابطال طرح صنعتی صادر میشود رای دادگاه ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و تجدید نظرخواهی میباشد. همچنین ذینفع میتواند دعوای ابطال را نسبت به کل طرح یا قسمتی از ان مطرح نماید پس از قطعی شدن رای صادره مراتب به مرجع ثبت ابلاغ و مرجع ثبت به هزینه محکوم له از روزنامه رسمی منتشر می نماید.

 دعوای ابطال تصمیمات کمیسیون ماده ۱۷۰ آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات مصوب ۱۳۸۶ در رابطه با رد اظهارنامه ثبت طرح صنعتی

طبق قوانین مقررات ایران می بایست اظهارنامه و ضمائم آن از لحاظ جنبه های شکلی و سایر شرایط مقرر در قانون و آئین نامه از جمله شرایط ماهوی مقرر در ماده ۲۱ قانون مصوب ۱۳۸۶ مورد بررسی و در نهایت مبادرت به اظهارنظر در رابطه با اظهارنامه ثبت طرح نماید در صورتی که مرجع ثبت پس از بررسی اظهارنامه ثبت طرح ، تصمیم بر رد اظهارنامه بگیرد این تصمیم قابل اعتراض از سوی متقاضی است . اعتراض بایستی در دو نسخه به صورت کتبی و همراه با دلایل و مستندات و پرداخت هزینه رسیدگی ظرف مدت ۳۰ روز از تاریخ ابلاغ تصمیم از طریق مرجع ثبت به کمیسیون موضوع ماده ۱۷۰آئین نامه اجرایی تسلیم شود .

کمیسیون پس از رسیدگی ، تصمیم خود را به صورت مستند و مستدل اعلام می نماید تصمیم کمیسیون از سوی مرجع ثبت متقاضی یا به طرفین اختلاف ابلاغ شده و ظرف ۶۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه صالح می باشد .

معترض به تصمیم کمیسیون باید مبلغی را طبق شرح مذکور در جدول هزینه ها به عنوان ودیعه در صندوق دادگستری گذاشته و رسید آن را ضمیمه دادخواست خود نماید . از مبلغ مذکور در صورتیکه معترض محکوم به بی حقی شود خسارت طرف پرداخت شده و چنانچه طرف بیش از مبلغ مذکور خسارت دیده باشد برای مازاد می تواند به دادگاه رجوع نماید .

پس از ارائه دادخواست و رسیدگی به دلایل و مدارک استنادی خواهان ، در صورتی که رأی کمیسیون در رد اظهارنامه ، فاقد دلیل و مدرک موجه باشد و طرح صنعتی که تقاضای ثبت آن شده دارای اوصاف مقرر در قانون باشد قاضی رسیدگی کننده حکم بر ابطال رأی کمیسیون را طبق ماد ۲۰ و ۲۱ قانون مصوب ۱۳۸۶ صادر می نماید رأی صادره ظرف مهلت ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد .

دعوای اعتراض به تقاضای ثبت طرح صنعتی:

 

طبق ماده ۱۰۱ آیین نامه مصوب ۱۳۸۷، هر شخصی که نسبت یا تقاضای ثبت طرح صنعتی اعتراض داشته باشد میتواند اعتراض خودرا در نسخه به مرجع ثبت اعلام نماید. اعتراض می بایست همراه با دلایل و مدارک استنادی باشد وهزینه رسیدگی به اعتراض نیز پرداخت گردد. در صورتی که پس از بررسی اعتراض نامه تشخیص دهند مدارک منضم به اعتراض تکمیل نمی باشد. مرجع ثبت با تعیین موارد نقص به معترض ابلاغ می کند ظرف ۳۰ روز نسبت به رفع نقص اقدام نماید در غیر اینصورت اعتراض نامه (کان لم یکن) تلقی میگردد.

در صورتی که اعتراض معترض مبنی بر اراده ی حق ماکلیت نسبت شده است در صورتی که با طرح صنعتی قبلا به نام او ثبت نشده باید همزمان با اعتراض، برای طرح صنعتی خود تقاضای نسبت کرده و حق ثبت اظهارنامه و حق ثبت طرح صنعتی و تمام مخارج مربوط به ان را پرداخت نماید. مرجع ثبت می بایست نسخه ای از اعتراض نامه را به انضمام رونوشت مدارک و دلایل استنادی به متقاضی ثبت ابلاغ نماید . متقاضی مکلف است از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه پاسخ خودرا ظرف ۲۰ روز به مرجع ثبت تسلیم کند در پاسخ ابلاغ به منزله تمکین وی خواهد بود. در صورت عدم تمکین متقاضی مرجع ثبت مراتب را طرف ۱۰ روز به معترض ابلاغ کرده و وی از از ان تاریخ ۲۰ روز مهلت دارد اعتراض خود را از طریق مرجع ثبت تسلیم کمسیون موضوع ماده ۱۷۰ آن ایین نامه نمایند. تصمیم کمسیون قابل اعتراض در دادگاه صالح مقرر ماده ۵۹ قانون مصوب ۱۳۸۶ میباشد که طبق ان ماده شعب یا شعباتی از دادگاههای عمومی تهران صالح به رسیدگی میباشندو اگر پرونده از یکی شهرستان ها باشند بایستی به دادگاه های عمومی تهران فرستاده شود.

دعوای اعتراض به ثبت طرح صنعتی از طریق مراجع بین المللی

 

اظهارنامه بین المللی می تواند در قالب فرم خاصی یا به صورت الکترونیکی باشد بعد از تکمیل اظهارنامه پرداخت هزینه های مرتبط و ارسال اطهارنامه به دبیرخانه ، دبیرخانه ، دبیرخانه صرفاً اظهارنامه را از نظر شکلی مورد بررسی قرار می دهد و در صورت احراز شرایط شکلی و عدم درخواست متقاضی برای تأخیر انتشار مراتب ثبت طرح را در بولتن بین المللی مربوط به طرح صنعتی منتشر می کند و مراتب ثبت این طرح ها از طریق الکترونیکی نیز برای کشورها قابل دسترسی است .

با ثبت و انتشار طرح در بولتن کشورهای تعیین شده می توانند با توجه به قوانین ملی خود قابلیت ثبت طرح را مورد بررسی قرار داده و در صورتی که با توجه به قوانین و مقررات ملی آن را قابل ثبت بدانند طرح مورد درخواست حمایت را ثبت کنند .

کشورهای تعیین شده نمی توانند با استناد به این دلیل که شرایط شکلی اظهارنامه رعایت نشده است آن را رد کنند لیکن این حق برای کشورهای تعین شده محفوظ است که بر اساس قوانین ملی خود طرح مورد درخواست حمایت در سرزمین خود را از حیث ماهوی مورد بررسی قرار می دهند و تنها در صورت احراز شرایط ماهوی از قبیل اصالت یا جدید بودن آن را مورد ثبت و حمایت قرار دهند .

در صورت رد اظهارنامه در کشور های تعیین شده متقاضی دارای همان حقوقی است که در صورت تسلیم اظهارنامه ثبت طرح در کشور های مورد نظر تعیین شده دارا بوده است و متقاضی می تواند در کشورهای یاد شده و در چارچوب قوانین و مقررات داخلی آن ها نسبت به رد ثبت طرح اعتراض کند و فرآیند اداری و قضایی مربوط را طی کند .

دعوای صدور حکم بر فسخ استفاده از علامت تجاری مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

 

طرح های صنعتی با علائم تجاری تفاوت اساسی دارند اما این تفاوت مانع از آن نیست که بعضاٌ بین طرح صنعتی و علائم تجاری تداخل وجود داشته باشد لذا در صورتی که یک علامت تجاری ثبت شد مانع ثبت طرح صنعتی شود و یا اینکه تعارض بین صاحب علامت و طرح در خصوص مورد به وجود آید نیازمند حل موضوع توسط محکمه می باشد در قوانین و مقررات ایران در این خصوص پیش بینی به عمل نیامده و در بسیاری موارد نیز باعث ایجاد مشکل برای کارشناسان ادارات ثبت طرح صنعتی و علائم تجاری گردیده است در صورتی که تعارض بین علامت تجاری و طرح صنعتی از مواردی است ممکن است باعث تضییع حقوق مالکین طرح های صنعتی گردد.

 

بر همین اساس طی طرح یک فوریتی حمایت از مالکیت صنعتی در بند ۷ ماده ۹۳ طرح ، طرح هایی را که عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه علامت تجاری ثبت شده دیگری باشند از مصادیق طرح صنعتی موضوع طرح ندانسته و از حیطه حمایت از طرح صنعتی خارج دانسته اند.

دعوای صدور حکم بر فسخ استفاده غیر مستقیم از طرح صنعتی ثبت شده

 

علاوه بر مواردی که به طور مستقیم ناقض حقوق مالک طرح صنعتی می گردد مواردی نیز وجود دارد که اشخاص به طور غیر مستقیم مبادرت به نقض حقوق مالک طرح صنعتی ثبت شده می گردند مانند اینکه شخصی اقدام به ساخت قلتک چاپ به تقلید از طرح ثبت شده به منظور تولید پوشاک نماید و یا اینکه شخصی اقدام به ساخت قطعاتی می نماید که با روی هم قرار گرفتن آنها زمینه ساخت کالای حاوی طرح ثبت شده را فراهم می نماید در قانون مصوب ۱۳۸۶ به صراحت به این مورد اشاره نموده و برای مالک طرح صنعتی ثبت شده این حق را قائل شده که بتواند این اشخاص را مورد تعقیب قرار دهد. بر اساس بند ( ج) ماده ۲۸ قانون سال ۸۶ مالک طرح صنعتی می تواند علیه هر شخصی که بدون موافقت مرتکب عملی شود که موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد در دادگاه اقامه دعوی نماید بنابراین در دعوی صدور حکم بر منع استفاده غیر مستقیم از طرح صنعتی ثبت شده نیز بایستی به این نکته توجه شود که استفاده غیر مستقیم بدون رضایت مالک طرح صنعتی باشد .

دعوای صدور حکم بر فسخ ساخت و تولید و تولید مغایر با طرح صنعتی ثبت شده:

 

از جمله حقوق ما یک طرح صنعتی حق ساخت و تولید کالای حاوی طرح میباشد لذا انجام ان توسط شخص ثالث منوط به اخذ اجازه از مالک میباشد.

در صورتی که شخصی بدون اخد اجازه اقدام به ساخت و تولیدکالای حاوی طرح دیگری نماید میتواند علیه او دعوای صدور حکم بر منع ساخت و تولید مغایر با طرح صنعتی ثبت شده را مطرح نمود.

جهت تحقق نقص حق مالک طرح در این زمینه میباست به ماهیت کالایی که مطرح در ان بکار رفته توجه کرداگر خوانده طرح را در کارایی بکار برده باشد که هیچ نوع ارتباطی با کالای خواهان نداشته باشد تجاوز به حقی صورت نگرفته است لیکن اگر کالای ناقص از خانواده همان کالا میباشد که طرح خواهان در ان بکار رفته در این صورت تجاوز به حق صورت گرفته است. پس از ارایه دادخواست و دلایل و مدارک جهت اثبات حق مالک طرح‌ دادگاه در مقایسه میان دو طرح از نگاه خریدار نمای کلی دو طرح را مدنظر قرار داده و در نهایت در رابطه با حق یا عدم آن اعلام نظر میکند.

دعوی صدور حکم بر فسخ استفاده از امتیازات قانونی طرح صنعتی ثبت شده

 

مالک طرح صنعتی ثبت شده دارای حقوق مادی و معنوی می باشد . حقوق معنوی بدین معنی می باشد که نام طراح بر روی اثر به عنوان این که پدید آورنده طراح است درج می گردد .

طبق ماده ۲۳ قانون ثبت اختراعات ، طرح صنعتی و غلائم تجاری مصوب ۱۳۸۶ نام طراح صنعتی باید در گواهینامه طرح قید شود مگر اینکه طراح کتباً از اداره مالکیت صنعتی درخواست کند که نامش ذکر نشود . علاوه بر حقوق معنوی مالک طرح صنعتی دارای حقوق و امتیازات مادی نیز می باشد مانند ساخت و تولید ، فروش عرضه برای فروش واردات و صادرات که حق استفاده از این امتیازات فقط برای مالک طرح صنعتی ثبت شده می باشد در صورتی که شخصی بدون اذن مالم از این امتیازات استفاده نماید مالک طرح صنعتی حق طرح دعوی در محاکم قضایی را خواهد داشت .

پس از ارائه دادخواست صدور حکم بر فسخ استفاده از امتیازات قانونی طرح صنعتی ، در صورتی که قاضی تشخیص دهد و محرز بداند خوانده بدون مجوز از امتیازات قانونی طرح استفاده نموده است رأی بر فسخ استفاده از امتیازات قانونی طرح صنعتی را صادر می نماید.

دعوای صدور حکم بر منع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

یکی از حقوق انحصاری ناشی از ثبت طرح صنعتی ؛ فروش کالاهای حاوی طرح ثبت شده می باشد که در اختیار مالک طرح قرار گرفته است لذا در صورتی که کسی بدون اجازه مالک طرح اقدام به فروش کالاهای حاوی طرح نماید ناقض حق تلقی می گردد .

در چنین مواردی مالک طرح می تواند از طریق طرح دعوای حقوقی اقدام نموده و از مراجع قضایی صالح به رسیدگی صدور حکم بر منع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی ثبت شده را تقاضا نماید .

در صورتی که فروش با رضایت مالک طرح صورت گرفته باشد عمل نقضی تحقق نیافته بنابراین در دعوای صدور حکم بر منع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی می بایست خوانده بدون رضایت مالک مبادرت به انجام اینکار نموده باشد هم چنین بایستی در دعوای صدور حکم برمنع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی به این موضوع توجه نمود که فروش یک یا چند کالای حاوی طرح نقض حق تلقی نمی شود و فروش باید به صورت عمده باشد .

در صورتی که شخصی کالای حاوی طرح را خریداری و سپس آن را به فروش برساند ناقض حق تلقی نمی شود .

پس از رارئه دادخواست و مدارک و مستندات ، قاضی رسیدگی کننده موضوع را بررسی نموده و در صورتیکه نقض حقوق مالک طرح صنعتی را محرز تشخیص دهد حکم بر منع فروش و توزیع کالای مغایر با طرح صنعتی را صادر خواهد نمود .

دعوای صدور حکم منع واردات مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

یکی دیگر از موارد حقوق انحصاری صاحب طرح صنعتی ، واردات اقلام حاوی طرح صنعتی می باشد با توجه به این حق که چنانچه شخصی با تقلید و کپی از طرح صنعتی ثبت شده اقلام حاوی طرح را وارد کشوری کند که طرح صنعی در آن کشور مورد حمایت است ، این شخص مرتکب اعمال نقض حق شده و می توان به دو طریق کیفری و مدنی قابل تعقیب می باشد .

قانون مصوب ۱۳۸۶ ایران نیز به موجب بند (ب) ماده ۲۸ وارد کردن اقلام حاوی طرح صنعتی را از جمله حقوق انحصاری صاحب طرح دانسته است و با توجه به این بند چنانچه کسی مبادرت به وارد کردن اقلام حاوی طرح صنعتی ثبت شده بددون اجازه صاحب طرح کند مرتکب نقض حق شده و قابل تعقیب کیفری و مدنی است در این صورت صاحب حق می تواند با طرح دعوای صدور حکم منع واردات مغایر با طرح صنعتی ثبت شده نسبت به احقاق حق خود اقدام نماید .

در طرح دعوای  صدور حکم منع واردات مغایر با طرح صنعتی بایستی توجه شود که واردات کالای حاوی طرح صنعتی بدون اجازه صاحب طرح ثبت شده صورت گرفته باشد و در جریان یک عملیات تجاری و یا برای تحصیل منفعت صورت گرفته باشد و الا اگر به عنوان جزئی از یک کالای اصلی و به عنوان لوازم یدکی وارد شده باشد مشمول عنوان عمل تجاوزکارانه نخواهد بود .

 

دعوای اخذ دستور موقت مبنی بر منع استفاده از تولید، ساخت،توزیع و فروش و واردات و صادرات کالای مغایر با طرح صنعتی ثبت شده

 

طبق ماده ۳۱۰ قانون آئین دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی در اموری که تعیین تکلیف آن فوریت دارد، دادگاه به دستور ذینفع دستور موقت صادر می نماید.

در خصوص دعاوی حقوقی طرح های صنعتی ثبت شده نیز در بسیاری موارد به جهت استفاده غیر مجاز شخص خوانده از طرح صنعتی ثبت شده خواهان امکان ورود خسارت به ایشان وجود دارد لذا می توان در ضمن طرح دعوای ابطال ثبت طرح صنعتی تقاضای صدور دستور موقت مبنی بر منع استفاده از امتیازات قانونی طرح مذکور را خواستار شد و در صورتی که قاضی رسیدگی کننده ورود خسارت به خواهان را محرز بداند پس از تأیید رئیس حوزه قضائی و واریز خسارت احتمالی دستور موقت را صادر می نماید. در صورتی که دستور موقت قبل از اقامه دعوا باشد، درخواست کننده باید حداکثر ظرف ۲۰ روز از تاریخ صدور دستور به منظور اثبات ادعای خود به دادگاه مراجعه و دادخواست خود را تقدیم و گواهی آن را به دادگاهی که دستور موقت صادر کرده تسلیم نماید در غیر این صورت دادگاه صادر کننده دستور موقت به درخواست طرف از آن رفع اثر خواهد شد.

 

قبول یا رد دستور موقت مبنی بر منع استفاده از امتیازات قانونی طرح صنعتی ثبت شده مستقلاٌ قابل اعتراض و تجدید نظر نیست ولی متقاضی می تواند ضمن تجدید نظر خواهی از اصل رأی نسبت به آن نیز اعتراض نماید .