کپی برداری از این وبسایت پیگرد قانونی دارد
درصورت داشتن هرگونه انتقادات و پیشنهادات با موسسه تماس حاصل فرمایید.

داوری بین المللی

مقالات و نکات کاربردی

داوری در جایی است که دو نفر یا بیشتر دعوای خود را به تصمیم نهایی شخص یا اشخاص ثالثی واگذار می کنند که این اشخاص معمولاً با توافق طرفین انتخاب شده و یا از طرف نهادی که طرفین بر آن توافق کرده اند، منصوب شده اند. برخلاف رسیدگی قضایی، داوری در ماهیت خود موضوعی مرتبط با رضایت طرفین است. قدرت یک داور برای تصمیم گیری در هر موضوعی تنها از توافق طرفین نشأت می گیرد.

چگونه یک داوری آغاز و اجرا می شود؟

داوری اغلب بر اساس قواعد یک موسسه یا سیستم حقوقی یاد شده در توافقنامه داوری آغاز و اجرا می شود بنابراین توافقنامه داوری می تواند بیان کند که داوری تابع قواعد دیوان بین المللی داوری، یا قواعد اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) خواهد بود یا براساس آن قواعد اجرا می شود.

این نهادها در زمینه داوری های بین المللی تثبیت شده و دارای جایگاه مهمی هستند. این نهادها منتشر کننده قواعد و آئین رسیدگی برای آغاز داوری، انتخاب داوران، جدول زمانی اولیه برای داوری و سایر امور مربوط به اجرای داوری و اختیارات دیوان داوری هستند.

اگر چنین قواعد سازمانی بر داوری اعمال نشوند، رسیدگی های داوری به طور کلی توسط دیوان و طرفین اختلاف کنترل می شوند و در برخی از کشورها و به طور خاص کشور چین، قانون تنها داوری هایی را به رسمیت می شناسد که به داوری سازمانی ارجاع شده باشند.

اگر قرار بر این است که روش حل اختلاف رسمی آغاز شود، طرفین به طور کلی داوری را در قراردادهای بین المللی ساخت و ساز ترجیح می دهند. یکی از طرفین که در یک کشور مستقر است، معمولاً آمادگی دارد که بر حل اختلاف از طریق داوری، در مکانی بی طرف، با طرف مقابل که در کشور دیگری است توافق کنند. هیچ یک از طرفین تمایل ندارد که اختلاف در دادگاه کشور طرف مقابل حل شود اما برای مثال یک پیمانکار شرکت کننده در مناقصه، در قراردادهای دولتی و برخی دیگر از موقعیت ها، چاره ای ندارد جز اینکه به دادگاه محلی کارفرما رجوع کند، البته قانون محل اجرای پروژه نیز می تواند محدودیتی شبیه به این بر پیمانکار اعمال کند. اما غیر از چنین مواردی، به طور کلی داوری در قراردادهای بین المللی ترجیح داده می شود.

افزون بر بی طرفی دیوان، داوری به این دلیل بر رسیدگی قضایی ترجیح دارد که به طور کلی اجرای رأی داوری علیه طرف شکست خورده دارای مشکل کمتری نسبت به اجرای حکم دادگاه محلی است.

این امر تا حد زیادی به دلیل معاهده چند جانبه الهام گرفته شده از سازمان ملل، تحت عنوان «کنوانسیون نیویورک در شناسایی و اجرای آرای داوری خارجی ۱۹۵۸» است.

این معاهده که تقریباً تمام کشورهای تجارت کننده عضو آن هستند، مقرر می دارد که دادگاههای عضو معاهده آرای داوری صادر شده در هر کشور دیگری را به رسمیت بشناسد و به آن ترتیب اثر بدهند، البته برخی از کشورها این امر را محدود کرده و تنها آرایی را می پذیرند که در کشورهای عضو معاهده صدر شده باشند.

توافق داوری

در اغلب پروژه ها، توافق داوری در بین طرفین قسمتی از یک قرارداد بزرگ است و بسته به نوع قرارداد، ممکن است به صورت یک فرم استاندارد باشد.

آنچه به طور خاص اهمیت دارد، عبارت های توافق داوری است که باید واضح و قطعی باشند، این عبارت باید مشخص کند که توافق چه نوع اختلافاتی را در بر می گیرد و آیا در این مورد محدودیتی وجود دارد، برای مثال آیا دعاوی، منحصر به مطالبات قراردادی هستند یا ممکن است هر موضوع مرتبط با قرارداد را شامل شوند. برخی دیگر از جزئیاتی که توافق داوری باید آنها را پوشش دهد، عبارتند از: نحوه تشکیل دیوان داوری، برای مثال آیا طرفین باید خودشان بر دیوان داوری توافق کنند و یا چه اتفاقی می افتد اگر طرفین به توافق نرسند و آیا دیوان داوری باید تشکیل شود یا نظارت کلی بر داوری توسط موسساتی مثل اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) انجام می شود، محل داوری نیز باید به طور واضع بیان شود.

محل داوری

یکی از جنبه های بسیار مهم داوری، انتخاب محل داوری توسط طرفین است که معمولاً (مقر) داوری نامیده می شود. این انتخاب از آن جهت اهمیت دارد که بسیاری از کشورها قوانینی دارند که بر داوری هایی که در قلمرو آنها انجام شود اعمال می شوند، بنابراین انتخاب یک کشور برای داوری یک اختلاف به جای کشور دیگر بر قانون اعمال شونده بر روند داوری تأثیر می گذارد، این مسئله در برخی از موارد بسیار مهم است برای مثال قوانین برخی کشورها اختیار طرفین را بیشتر از کشورهای دیگر محدود می کنند و بر این اساس دامنه دخالت دادگاههای محلی در روند داوری می تواند زیاد یا کم باشد.

آرای داوری و اعتراض به رأی

رأی یا تصمیم داوران در مورد پرونده ارجاعی به آنها براساس توافق طرفین برای کسب یک تصمیم نهایی است، تنها با حق اعتراض براساس قانون حاکم بر داوری

طرفین ممکن است در توافقنامه داوری خود مقرر کنند که در ارتباط با وقایع اساسی و قانونی که داوران برای تصمیم گیری استفاده کرده اند امکان اعتراض به رأی صادر شده در داوری وجود ندارد. آئین دادرسی بسیاری از کشورها این گونه توافق را معتبر می دانند و آن را مطابق با هدف داوری که صدور رأی نهایی است، می دانند. اما حتی اگر چنین توافقی نباشد، باز هم اعتراض به رأی داور دشوار خواهد بود.

بنابراین بر این اساس که طرفین داوری را انتخاب کرده اند و باید نتایج آن را نیز قبول کنند، قانون مرتبط داوری ممکن است موانعی را بر سر اعتراض قرار دهد.

اعتراض به صحت یک رأی داوری را باید اعتراض بر مبنای تجاوز داوران از اختیارات خود، جدا کرد. تجاوز داوران از اختیارات خود زمانی ایجاد می شود که آنها در مورد موضوعی تصمیم می گیرند که به آنها ارجاع نشده است، یا از ابتدا توافق داوری معتبری وجود نداشته است یا به دلایلی دیوان داوری به درستی تشکیل نشده است.

افزون بر اعتراض به صحت رأی یا اعتراض به صلاحیت، قانون حاکم ممکن است اجازه بدهد که یک رأی در صورت بی نظمی جدی در اجرای داوری مورد اعتراض قرار بگیرد. بسیار مهم است که مراحل لازم قبل از اعتراض به رأی براساس قانون حاکم و یا براساس شروط توافقنامه داوری، در زمان مناسب طی شود.

اجرای آرای داوری

اولین نکته اساسی این است که امکان و چگونگی اجرای رأی شما به شدت بستگی دارد به اینکه محل داوری که رأی در آن صادر شده و مکان یا مکان هایی که شخصی که رأی داوری علیه او اجرا می شود در آنها اموالی دارد.

محل داوری از این جهت مهم است که معمولآً مشخص کننده قانون اعمال شونده بر اختلاف است و بر حقوقی که شما برای اعتراض به رأی دارید نیز اثر گذار است. قبل از توافق بر محل داوری، حقوق در دسترسی شما برای اجرای رأی، از جمله توانایی اجرای حکم پرداخت هزینه های داوری به نفع شما باید به دقت مرود بررسی قرار گیرد.

آنچه دارای اهمیت عملی زیادی در توانایی واقعی شما در اجرای رأی است، جبران های موقتی است که در کشور محل اجرا در دسترس شما قرار دارند. بنابراین اگر شما یک رأی داوری از چین دریافت کرده اید قصد دارید که آن را علیه یک شرکت انگلیسی در انگلستان اجرا کنید، دادگاه عالی انگلستان این رأی را بر اساس کنوانسیون نیویورک شناسایی کرده و به تبع این شناسایی، ممکن است دستوری بدهد که براساس آن موقعیت شما تا زمان اجرای رأی حفظ شود برای مثال با دستور به توقیف یا کنترل اموال طرف شکست خورده هم در انگلستان و هم در خارج تا زمان اجرای رأی، در چین نیز اگر دادگاه رأی داوری را به رسمیت بشناسد و با اجرای آن موافقت کند طرف پیروز می تواند درخواست توقیف حساب های بانکی طرف مقابل را بکند.

با توجه به اهمیت مبحث داوری در قراردادها و آرای داوری گروه صنعت و پیمان موسسه حقوقی بین المللی دادپویان حامی با بهره گیری از وکلاء متخصص و حقوقدانان و کارشناسان با سابقه آمادگی ارائه خدمات تخصصی در این زمینه می باشد جهت بهره مندی از این خدمات می توانید با موسسه تماس حاصل فرمائید.

تماس با موسسه