در دهه های اخیر، تجارت بین الملل در حال رشد و پیشرفت دائمی بوده و از اهمیت روزافزون برخوردار است. تسلط بر قوانین داخلی و بین المللی برای موفقیت در تجارت و اجتناب از اشتباهات امری بسیار مهم و حیاتی می باشد. اینکوترمز در این بین از اهمیت و حساسیت بسیار بالایی برخوردار است و بدون اغراق می توان گفت که اغلب معاملات بین المللی به نحوه های مختلف از آن بهره می برند. اینکوترمز که دربرگیرنده ی اصطلاحات بازرگانی  بین المللی است، در واقع تعیین کننده ی ضوابط بین خریدار و فرشنده در معاملات تجاری است.

هدف از اینکوترمز ارائه ی مجموعه ای از مقررات بین المللی برای تفسیر متداولترین اصطلاحات مورد استفاده در تجارت بین الملل است و بدین ترتیب از چندگانگی تفسیر این اصطلاحات در کشورهای مختلف پرهیز می شود یا حداقل تا میزان قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. هرچند اصطلاحات تجاری از قرن هفدهم میلادی مورد استفاده بوده است، با این حال در کشورهای گوناگون و حتی در بنادر گوناگون یک کشور بعضاً از آنها برداشت های متفاوتی می شد. از دهه ی 1920، اتاق تجاری بین المللی(International Chamber of Commerce) فعالیتی را مبنی بر تعیین و تفسیر دقیق معانی این عبارات و اصطلاحات اختصاری آغاز کرد. کلیه عبارات اختصاری رایج و تفاسیر آنها در عرفهای گوناگون گردآوری شد و در سال 1936 اولین مجموعه از این عبارات و اصطلاحات با تفاسیر مشخص توسط اتاق بازرگانی بین المللی تهیه و تحت عنوان (( اصطلاحات تجاری بین المللی )) یا اینکوترمز منتشر شد. این مجموعه که در آن عبارات اختصاری و اصطلاحات تجاری احصاء و تفسیر شده بود به اینکوترمز 1936 شهرت یافت. در این کتابچه شش اصطلاح تجاری تفسیر شده است.

بیشتر بخوانید :  قراردادهای مشارکت یا جوینت ونچر و کنسرسیوم بین المللی

از آن به بعد اتاق بازرگانی بین المللی مجموعه ی مزبور را متناسب با نیازهای جدید و منطبق با روش های معمول تجارت بین الملل و فناوری های جدید به طور مرتب مورد بازبینی، اصلاح و تکمیل قرار داد. این نسخه های تکمیلی به اینکوترمز 1953، 1967، 1976، 1980، 1990 و 2000 شهرت یافتند. قبلا پیش بینی می شد که چون هنوز اشکالات قابل توجه ای در مورد اینکوترمز 2000 گزارش نشده است، احتمالا نسخه جدیدی در سال 2010 منتشر نخواهد شد. با این وجود، نسخه ی جدید اینکوترمز تحت عنوان اینکوترمز 2010 منتشر شد که از اول ژانویه 2011 لازم الاجرا شده است. علت اصلی بازنگری اینکوترمز، نیاز به تطبیق آن با روش های معمول تجاری روز می باشد. در واقع مراحل مختلف تجارت و ابزارهای اجرای هر مرحله در طول زمان تغییر و تکامل یافته و بازنگری اینکوترمز امری اجتناب ناپذیر می باشد.تغییرات ایجاد شده در اجرای تجارت در ابعاد مختلف ازجمله اهمیت یافتن روش های حمل گوناگون در بازه های زمانی مختلف، تجارت الکترونیکی، اختراع کانتینر، روش های پرداخت پیشرفته، اسناد مورد نیاز، تکامل انواع بیمه حمل و نقل و بازرسی کالا و دیگر گامل های تجارت، بازنگری اینکوترمز را به امری ضروری بدل نموده است. در ذیل به اختصار برخی از اصطلاحات اینکوترمز 2010 و معنای آنها را ذکر می کنیم:

حمل و نقل عمومی

EXW – مخفف Work Ex (محل تحویل مشخص)

FCA – مخفف Free Carrier (محل تحویل مشخص)

CPT – مخفف Carriage Paid To (محل مقصد مشخص)

CIP – مخفف Carriage and Insurance Paid to (محل مقصد مشخص)

DAT – مخفف Delivered at Terminal (پایانه مشخص شده در بندر یا مکان مقصد)

DAP – مخفف Delivered  at Place (محل مقصد مشخص)

DDP – مخفف  Delivered Duty Paid (محل مقصد مشخص)

حمل و نقل دریایی و آبراه های داخلی

FAS – مخفف Free Alongside Ship (محل بندر کشتیرانی مشخص)

FOB – مخفف Free On Board (محل بندر کشتیرانی مشخص)

CFR – مخفف Cost and Freight (بندر مقصد مشخص)

CIF – مخفف Cost, Insurance and Freight (بندر مقصد مشخص)

اصطلاحات قبلی از اینکوترمز 2000 که از اینکوترمز 2010 حذف شدند

DAF – مخفف Delivered at Frontier (محل تحویل مشخص)

DES – مخفف Delivered Ex Ship

DEQ – مخفف Delivered Ex Quay (محل تحویل مشخص)

DDU – مخفف Delivered Duty Unpaid (محل مقصد مشخص)

فهرست